De droom-Mijn eerste (bewuste) spirituele ervaring

Mijn opa is overleden toen ik 12 jaar oud was.

Tot die tijd had ik nog nooit een begrafenis meegemaakt.

Maar een week voor mijn opa overleed had ik een droom.

Ik droomde dat mijn opa was overleden, en dat we op zijn begrafenis waren.

De kist van mijn opa stond op een kar met twee grote wielen.

Over de kist lag een grijs kleed met zwarte franjes.

Hoe kon ik dat weten terwijl ik nog nooit op een begrafenis was geweest?

Ik dacht er natuurlijk verder ook helemaal niet over na.

Het was gewoon maar een nare droom dacht ik toen.

Helaas bleek die droom dus wel degelijk werkelijkheid te worden.

En het was precies zoals ik het gedroomd had.

Ik ben nu 47, maar dit is me tot op de dag van vandaag altijd bijgebleven.

Dit was ook de eerste kennismaking met de spirituele wereld voor mij.

Wat ik toen nog niet wist natuurlijk.

Maar er zouden nog een hoop bijzondere dingen volgen.

*****

Het overlijden van mijn oma

Mijn oma is overleden op: 5-2-2001.

Ze was al een tijd erg slecht, maar ik wist niet dat ze de laatste 2 dagen heel slecht was.

Mijn oma en ik hebben altijd een super hechte band gehad.

Iemand heeft ooit tegen me gezegd dat ik met haar "verweven" was.

Dat vond ik heel bijzonder.

Maar terug naar de dag dat ze overleed.

Mijn moeder en tante waren bij haar, dus ze was gelukkig niet alleen.

Ik weet nog dat m'n moeder me belde om te vertellen dat ze was overleden.

Ze overleed om half 4 's middags.

En toen ik dat hoorde was ik stomverbaasd.

Want precies op dat tijdstip voelde ik me ineens heel erg verdrietig.

Maar natuurlijk begreep ik helemaal niet hoe dat ineens kon.

Dat werd me dus duidelijk toen mijn moeder belde.

Ik heb gewoon gevoeld dat ze deze aarde verliet

. Alleen bleek ze mij nog niet te hebben verlaten.

Ze ging niet meteen "over", maar bleef nog een tijdje bij mij.

De eerste keer dat ik dat doorhad zat ik achter de pc, en zag ik haar ineens op een stoel zitten met haar rug naar me toe.

Schrikken deed ik helemaal niet, ik had het gevoel alsof het gewoon zo hoorde.

Later "zag" ik haar nog een keer.

Ofwel, ik liep de kamer uit, en het was net of liep ik zo door haar heen.

Ook dat vond ik niet eng, ik was meer een soort van verbaasd dat dat me ineens overkwam.

De laatste keer dat ze er was nam ze afscheid van me.

Ik lag in bed en ik weet heel zeker dat ik nog klaarwakker was.

En ineens hoorde ik mijn oma's stem die keihard mijn naam riep.

Dat was toch wel een hele aparte ervaring.

Ik weet ook waarom ze me riep, ze ging over, maar eigenlijk wilde ze me niet loslaten.

Ik ben altijd een beetje haar "zorgenkindje" geweest.

Daarna heb ik haar nooit meer gezien of gehoord.

De laatste jaren gaat het heel erg bergopwaarts met mij, en ik weet zeker dat mijn oma me hierin helpt.

Een mooiere ervaring kan ik me echt niet wensen.